Geschiedenis
We komen de naam "Velp" tegen in de
geschiedenis nadat diverse volksverhuizingen hadden plaats gevonden
en tot stilstand waren gekomen.
In de 11e eeuw komt Velp voor onder de namen van Vellepe, Vellepo,
Vollepe, Valpe, Vallepa, Vellepa, Vellip en Phellepe. In 1222 onder
de naam Velida; in 1255 onder Vellep; in 1314 onder Velpe. Pas in
1333 wordt de naam Velp genoemd. Het centrum van Velp was vroeger
bij de oude kerk, ‘de Oude Jan’ genaamd, inmiddels ruim 900 jaar
oud.
Velp was een nietig dorpje aan de rand
van het IJsseldal met een groepje boerenwoningen om de kerk. De
bevolking was afhankelijk van de grillen van de kasteelheren die op
landgoederen woonden als
Rosendael, Overbeek, Biljoen, Overhagen en
Daalhuizen. (bron: Historie van
Velp en Rozendaal - door H.
Kerkkamp)
In de negentiende eeuw lieten vermogende mensen huizen bouwen langs
de spoorlijn, destijds de enige goede verbinding met het westen.
Doorgaande wegen waren nog slecht en de trein stopte zogezegd voor
de deur.
Pas begin twintigste eeuw is de aanzet gegeven voor het huidige
Velp, vooral dankzij verkaveling van landgoed Overbeek. Velp telde
in 2005 17.669 inwoners en beslaat een oppervlakte van ca. 11 km².
Veel villa’s staan dicht op elkaar en hebben slechts een kleine tuin
rondom.
We vinden veel verschillende bouwstijlen bij elkaar.
Architectuur
Voor het overgrote deel kan de
architectuur worden getypeerd als overgangsarchitectuur. Deze
stijlbenaming is van toepassing op veel bouwwerken die rond de
eeuwwisseling zijn ontstaan en die qua bouwstijl een overgang vormen
van de neostijlen naar een meer moderne architectuur. Zo vindt men
in het villapark nu huizen die gebouwd zijn in de volgende
bouwstijlen: “Neorenaissance”, ”traditionalisme”, “Um 1900-stijl”,
“Engelse landhuisstijl”, “Chaletstijl” en de “Art Nouveau of
Jugendstill”. (citaat Nelleke den Boer-Pinxter)
Ten oosten van de Ringallee is begin 20e eeuw een fraaie wijk
gebouwd (Egmondstraat, Hertogstraat, Pallandtstraat, Torckstraat) in
de stijl van de Amsterdamse School.
|